من از تو می مردم 
اما تو زندگانی من بودی
تو با من می رفتی 
تو در من می خواندی
وقتی كه خيابان ها را 
بي هيچ مقصدی می پيمودم
تو با من می رفتی 
تو در من می خواندی
تو از ميان نارون ها ،

 گنجشكهای عاشق را
به صبح پنجره دعوت می كردی
تو دستهايت را می بخشيدی   

تو چشمهايت را می بخشيدی
تو مهربانی ات را می بخشيدی 
تو زندگانی ات را می بخشيدی
وقتی كه من گرسنه بودم
تو مثل نور سخی بودی
تو لاله ها می چيدی
تو گوش می دادی 
اما مرا نمی ديدی

من از او پرسیدم دل خوش سیری چند...